ცხოვრებისეული ისტორიები
ჩემმა ქმარმა თქვა, რომ საქმიანი გზაზეა, მაგრამ საავადმყოფოში ნახევრად გახსნილი კარებიდან მისი ხმა გავიგონე…
მე ვიწექი მისაღების ოთახის იატაკზე, სუფრაზე ვეჭიდებოდი, როცა კიდევ ერთი ტკივილი მომაწვა. ტელეფონი ხელში
ის დაბრუნდა მოგვიანებით. არა ბოდიშებით, არამედ კონტრაქტით… და უხერხული შეგრძნება ჰქონდა, რომ მე ვმოვიყვანე
ბანდიტებს სურდათ მოხუცი, მარტოსული ქალის სახლის ხელში ჩაგდება და ემუქრებოდნენ კიდეც, რომ მასთან ერთად
დილა, როცა ჩემი ტყუპები დაკრძალეს, მძიმე ღრუბლებით დახუნძლულ ცას ქვეშ დადგა, თითქოს მთელი მსოფლიო ჩემს
„ბრმა არ ხარ, შენი ცოლია, რომელიც შენს საჭმელს რაღაცას უყრის…“ – უთხრა უსახლკარო გოგონამ
მდიდარმა კაცმა, მიმტანის დამცირებისა და თავისი უპირატესობის დემონსტრირების მცდელობისას, ფრანგულად შეუკვეთა
საძვალეებში ჰაერი კიდევ ლილიების სურნელს ავსებდა, როცა დაიან კარტერი — ჩემი დედა-მამიდი — მამის ხუფისკენ
51 წლის ასაკში სპორტსმენ მამაკაცთან გადავედი საცხოვრებლად. პირველივე დღეს მან საჭმელი წამართვა და ცივად
შაბათის დილის ათი საათი იყო. ჩემი სამყარო ჩემი სახლის უკანა ნახევარ ეზოზე დიდიც კი არ იყო. ტენიანი მიწა