მთებში ძლიერი ყინვა იდგა. ტბა თითქმის მთლიანად ყინულით იყო დაფარული, მაგრამ ერთ ადგილას წყალი ღია დარჩენილიყო. სწორედ იქ ფართხალებდა მგელი. ის პოლინიაში ჩავარდა და ამოსვლა ვერ შეძლო.
ყინული მისი თათების ქვეშ იმსხვრეოდა, ის სრიალებდა და ისევ წყალში ვარდებოდა. ყოველ წუთს უფრო და უფრო სუსტდებოდა. თავი ძლივს ეჭირა ზედაპირზე, სუნთქვა ერეოდა, ბეწვი დასველდა და ქვემოთ ექაჩებოდა.
მოხუცი ქალი ახლოს შეშას აგროვებდა. მან გაიგონა წყლის ჩხრიალი და უცნაური ხრინწიანი ხმა. მიუახლოვდა და დაინახა, როგორ იძირებოდა უზარმაზარი ნაცრისფერი მგელი. ცხოველი თითქმის აღარ იბრძოდა.
ბებერმა შიშზე არ იფიქრა — მის წინაშე ველური და საშიში ცხოველი იდგა. მან სწრაფად იპოვა გრძელი მშრალი ტოტი, ყინულზე დაწვა, რომ არ ჩაძირულიყო, და ფრთხილად დაიწყო პოლინიამდე მიძრომა. ყინული ტკაცუნებდა, მაგრამ ის ნელა და ფრთხილად მოძრაობდა.
— გაუძლე, — ჩუმად უთხრა მან და ტოტი გაუწოდა.
მგელმა თავდაპირველად კბილები დაკრა, მაგრამ ბრაზისთვის ძალა აღარ ჰქონდა. მან წინა თათებით ტოტს ჩაეჭიდა. ქალი ექაჩებოდა. ხელები უკანკალებდა, ზურგი სტკიოდა, მაგრამ არ უშვებდა. ყინული ისევ გასკდა, წყალი კიდეზე მოედინა და ბოლოს მგლის მძიმე სხეული ზედაპირზე აღმოჩნდა.
ცხოველი იწვა და მძიმედ სუნთქავდა. ერთი უკანა თათი გადაბრუნებული ჰქონდა — აშკარად მოტეხილი იყო. მგელი არ ცდილობდა თავდასხმას. ის უბრალოდ უყურებდა ქალს, თითქოს ხვდებოდა, რომ მან სიცოცხლე გადაარჩინა.
მაგრამ იმ წამს… ტყიდან ისინი გამოვიდნენ… ბებერი ქალი შიშისგან გაიყინა 😱😲
ქალი უკვე უკან მიძრომას აპირებდა, როცა მოულოდნელად იგრძნო უცხო მზერები.
ხეებს შორის ნელა გამოჩნდნენ ჩრდილები. ყინულოვან ჰაერში ათი წყვილი თვალი გაკრთა. ეს ხროვა იყო. მგლებმა ადამიანის სუნი იგრძნეს და მიიწევდნენ, თავდასხმისთვის მზად. მათ არ იცოდნენ, რომ სწორედ ამ ადამიანმა ამოიყვანა მათი თანამოძმე ყინულოვანი წყლიდან.
მოხუცი ქალი გაქვავდა. გაქცევის გზა არ იყო და ვერც მოასწრებდა.
და ამ დროს დაჭრილი მგელი ძლივს წამოდგა. ის ქალის წინ დადგა, საკუთარი სხეულით დაფარა და ხროვას დაუღრიალა. ღრიალი სუსტი იყო, მაგრამ მასში მტკიცე გადაწყვეტილება იგრძნობოდა. მგელი თავისიანებს უყურებდა, თითქოს აჩვენებდა, რომ ამ ქალს არ უნდა შეხებოდნენ.
ხროვა შეჩერდა. რამდენიმე წამი არავინ იძროდა. შემდეგ ერთმა მგელმა თავი დახარა და დანარჩენებიც ნელა დაიხიეს უკან.
დაჭრილმა მგელმა კიდევ ერთხელ მოიხედა ქალისკენ. მის მზერაში არ იყო არც შიში და არც ბოროტება — მხოლოდ სიმშვიდე. რამდენიმე წამში ის შემობრუნდა და კოჭლობით გაჰყვა თავის ხროვას.
ქალი მარტო დარჩა ყინულზე. ქარმა ისევ აატეხა თოვლი, თითქოს არაფერი მომხდარიყო.
