ახალგაზრდა მუშამ ხანდაზმული კოლეგა ტალახიან ორმოში ჩააგდო და მასზე იცინოდა, მაგრამ მალე ძლიერ ინანა ეს საქციელი, როცა სამშენებლო მოედანთან სამი ძვირადღირებული შავი უცხოური მანქანა გაჩერდა 😱😲
ახალი საცხოვრებელი კომპლექსის მშენებლობაზე დილა ცივი და ნესტიანი იყო. ღამით წვიმა მოვიდა და მიწა წებოვან ტალახად გადაიქცა. გზის გასწვრივ ღრმა თხრილი გადაჭიმულიყო, რომელიც მღვრიე წყლით იყო სავსე. მუშები ზანტად დადიოდნენ ბეტონის ბლოკებსა და არმატურას შორის.
მათ შორის იყო ახალი მუშა — ხანდაზმული კაცი ძველ ქურთუკში და რეზინის ჩექმებში. ის სამშენებლო მოედანზე მხოლოდ რამდენიმე დღის წინ გამოჩნდა. თითქმის არავინ ელაპარაკებოდა. მოხუცი ჩუმად აკვირდებოდა სამუშაოს, ხანდახან რაღაცას იწერდა პატარა ბლოკნოტში და ყურადღებით უყურებდა საძირკველს.
ერთ მომენტში ის მიუახლოვდა ახალგაზრდა მუშას, რომელიც თხრილის გვერდით ლითონის კონსტრუქციას ამაგრებდა.
— შენ ამას არასწორად აკეთებ, — მშვიდად თქვა მოხუცმა.
ბიჭმა თავიდან ვერც კი გაიგო, რომ მას ელაპარაკებოდნენ.
— რა? — გაღიზიანებით უპასუხა მან.
მოხუცმა ხელით მიუთითა დამაგრებებზე.
— თუ აქ ოდნავი რხევაც კი იქნება, ეს ნაწილი შეიძლება დატვირთვას ვერ გაუძლოს. და კიდევ… შენ უსაფრთხოების წესებს არ იცავ.
ახალგაზრდა მუშა მკვეთრად გაიმართა. მის სახეზე ბოროტი ღიმილი გამოჩნდა.
— შენ საერთოდ ვინ ხარ, რომ მე მასწავლი? — ხმამაღლა თქვა მან, რათა სხვებსაც გაეგოთ.
რამდენიმე მუშამ მუშაობა შეწყვიტა და ინტერესით შეხედა მათკენ.
— მე უბრალოდ ვამბობ, როგორ უნდა გაკეთდეს სწორად, — მშვიდად უპასუხა მოხუცმა.
ბიჭმა ხმამაღლა გადაიხარხარა.
— შეხედეთ ამას! მოხუცმა გადაწყვიტა მთავარი ინჟინერი გახდეს.
ზოგმა მუშამ ჩაიხითხითა, სხვებიც იცინოდნენ.
ახალგაზრდა მიუახლოვდა და დაცინვით შეხედა მოხუცის კანკალით ხელებს.
— სარკეში მაინც თუ გიყურებია? ხელები გიკანკალებს. საერთოდ ნიჩაბის დაჭერა შეგიძლია?
მის უკან მდგომი მუშები ისევ იცინოდნენ.
მოხუცმა მძიმედ ამოიოხრა, მაგრამ არ წავიდა.
— შენ არ გაქვს უფლება ასე მელაპარაკო, — ჩუმად თქვა მან.
ეს სიტყვები თითქოს ცეცხლზე ნავთის დასხმა იყო.
ახალგაზრდას სახე უცებ შეეცვალა. ის წინ გადადგა, მოხუცს ჭუჭყიანი ქურთუკის საყელოში ჩაავლო ხელი და ძლიერად მიიზიდა.
— შენ მე მასწავლი?
და სანამ ვინმე რამეს იტყოდა, ძლიერად ჰკრა ხელი.
მოხუცმა წონასწორობა დაკარგა და ტალახიან ორმოში ჩაგორდა. მისი ჩექმები სველ მიწაზე გასრიალდა და წამში უკვე ცივ მღვრიე წყალში იწვა.
მოხუცმა წამოდგომა სცადა. მისი სახე ტალახით იყო დასვრილი, თვალებში კი გაოცება და ტკივილი ჩანდა.
ხოლო ახალგაზრდა მუშა ზემოდან იდგა და ხმამაღლა იცინოდა.
— აი ეს არის უსაფრთხოების წესები!
რამდენიმე მუშაც იცინოდა, თუმცა ზოგი უხერხულად თვალს არიდებდა.
მოხუცი ნელა დაჯდა ტალახში და მძიმედ სუნთქავდა. მან ზემოთ შეხედა ახალგაზრდას. მის მზერაში არც ბრაზი იყო და არც ყვირილი.
მაგრამ ახალგაზრდა მუშა მალე ძლიერ ინანებდა თავის საქციელს, როცა სამშენებლო მოედანთან სამი ძვირადღირებული შავი მანქანა გაჩერდა 😨😱
და სწორედ იმ მომენტში, სამშენებლო მოედნის გვერდით, სიგნალი ახლდა ძრავების საჭრელიდან. ყველა შემობრუნდა.
სამშენებლო მოედნის კართან ერთმანეთს მიუახლოვდნენ სამი ძვირად ღირებული შავი უცხოელი ავტომობილი. მანქანები გაჩერდნენ პირდაპირ შესასვლელთან. პირველი მანქანიდან გადავიდნენ ორი მამაკაცი მკაცრ კოსტუმში. ისინი სწრაფად შეათვალიერეს გარემო და პირდაპირ ნაპრალისკენ გაემართნენ.
ახალმა მუშამ წარბები შეკრა.
— რა ჯანდაბაა… — დაიწყო მან.
მაგრამ ვეღარ დაამთავრა.
მამაკაცთა ერთმა ნაპრალის კიდესთან გაჩერდა და გაოცებით ჩაიხედა ქვემოთ.
— უფროსო… კარგად ხართ?
მუშები ერთმანეთს მიაჩერდნენ.
კოსტუმში ჩაცმულმა მამაკაცმა გადახრილი პოზიცია დაიჭირა და დაეხმარა მოხუც მამაკაცს ლერწმაში ამოსვლაში.
— ბოდიშით, რომ გვიან მოვედით, — თქვა მან ჩურჩულით.
მოხუცმა მამაკაცმა ხელის გულით სახე შემოისუფთავა, უცნობ მუშებს შეხედა და მშვიდად თქვა:
— არაფერია. სწორედ ყველაფერი ვიხილე, რაც მინდოდა.
ახალი მუშის სახე მოულოდნელად შლიდა.
— დაიცადეთ… — ბურტყუნა მან.
მაგრამ უკვე გვიან იყო. კოსტუმში ჩაცმული მამაკაცი მუშებისკენ შემობრუნდა.
— გაცნეთ. ეს არის კომპანიისა და ამ საცხოვრებელი კომპლექსის მფლობელი.
სამშენებლო მოედანზე მძიმე სიჩუმე ჩამოვარდა.
მფლობელმა ნელ-ნელა თითოეულ მათგანს გადახედა.
— ბოლო რამდენიმე თვის განმავლობაში მივიღე უამრავი საჩივარი. ამბობდნენ, რომ მუშები ხოელა, უშვებენ უსაფრთხოების წესების დარღვევებს და აკეთებენ საშიშ შეცდომებს. ამიტომ გადავწყვიტე მოვსულიყავი აქ, როგორც ჩვეულებრივი მუშა.
მან მზერა ახალ მუშაზე გადმოაპარა.
— და როგორც ჩანს, არ მოვსულვარ ზედმეტად.
ახალმა მუშამ კიდევ უფრო შლიდა.
მფლობელმა კოსტუმში ჩაცმულ მამაკაცს მიმართა:
— მოამზადეთ დოკუმენტები. ეს ადამიანები აქ აღარ მუშაობენ.
რამდენიმე წუთში სამშენებლო მოედანზე აღარავინ იცინოდა.
